ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ

ΓΕΓΟΝΟΤΑ & ΚΡΙΣΕΙΣ:  

Τα γεγονότα είναι ιερά, οι κρίσεις ελεύθερες

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΚΦΡΑΣΗΣ:

Κατά την περίφημη μειοψηφία του μεγάλου αμερικανού δικαστή Ο. W. Holmes στην υπόθεση R. Schwimmer: ... αν υπάρχει κάποια συνταγματική αρχή που επιβάλλει μεγαλύτερη προσήλωση από τις άλλες, αυτή είναι η αρχή της ελευθερίας της σκέψης - και συνακόλουθα της έκφρασής της. Όχι της ελευθερίας της σκέψης γι' αυτούς που συμφωνούν μαζί μας, αλλά της ελευθερίας για τη σκέψη την οποία μισούμε....

 
Σημειώσεις και σχόλια ενός Αιτωλού

 

Πως (δεν) θα ανοίξετε φαρμακείο

  Πολλές φορές κάτω από την σημαία της εξυπηρέτησης του γενικού συμφέροντος υποθάλπονται προσωπικά συμφέροντα. Αυτό μας θυμίζει η προσπάθεια των οργανωμένων σε συλλόγους αδειούχων φαρμακοποιών να παρεμποδίσουν την προαναγγελλόμενη απελευθέρωση του επαγγέλματος. Ισχυρίζονται οι αδειούχοι φαρμακοποιοί ότι οι νομοθετημένοι με τους νόμους 1963/1991 και 3457/2006 γεωγραφικοί και πληθυσμιακοί περιορισμοί στην χορήγηση νέων αδειών, δεν αντίκεινται στο δικαίωμα εγκατάστασης νέων φαρμακείων. Αλλά αποκρύπτουν μια θλιβερή πραγματικότητα: Ότι ο νόμος πού θέσπισε τους περιορισμούς αυτούς και που σκόπευε τότε στην επιβολή κάποιας αναλογίας αριθμού φαρμακείων ανά γεωγραφικό διαμέρισμα με αντίστοιχο αριθμό εξυπηρετουμένων πολιτών, αναλογίας που, κατά την σκέψη και την επιδίωξη του νομοθέτη, θα επιτυγχάνονταν με την σταδιακή μείωση των λειτουργούντων τότε φαρμακείων, ουδέποτε πέτυχε ή προσέγγισε το σκοπό του. Αντίθετα, ο νόμος αυτός, καταστρατηγούμενος από τους αδειούχους φαρμακοποιούς - ιδιοκτήτες φαρμακείων, έγινε, στο πλαίσιο μιας καθαρά συντεχνιακής αντίληψης του επαγγέλματος, όργανο και πρόφαση για την εμπορία των υπαρχουσών αδειών τους, με αποτέλεσμα όχι μόνο την διατήρηση του ίδιου αριθμού, αλλά και την αύξησή του, εάν ληφθεί υπ όψη η ίδρυση φαρμακείων σε απομακρυσμένες ορεινές  περιοχές της χώρας και η ίδρυση άλλων που επιτεύχθηκε συνεπεία ενός παραθύρου που άνοιξε για λίγο καιρό η με αριθμό 3665/2005 απόφαση του ΣτΕ.

 

Πράγματι κάθε εξερχόμενος του επαγγέλματος, λόγω συνταξιοδοτήσεως, φαρμακοποιός φροντίζει και επιτυγχάνει να μεταβιβάσει την άδεια του, την οποία βέβαια απέκτησε δωρεάν από την Ελληνική Πολιτεία, όχι δωρεάν στον οιονδήποτε επιδιώκοντα να αποκτήσει μια άδεια φαρμακείου, αλλά αντί παχυλού ανταλλάγματος, που μόνον ολίγοι μπορούν ή αναγκάζονται να βρουν για να προσφέρουν.   Μιλάμε για τίμημα αγοράς ύψους 200.000 έως 500.000 χιλιάδων ευρώ, η καταβολή των οποίων δεν δικαιολογείται βέβαια ως αξία επίπλων και σκευών ή και εμπορεύματος. Άλλωστε  ουδείς νέος φαρμακοποιός μπορεί να υποχρεώνεται, προκειμένου να αποκτήσει μία άδεια, να αγοράζει τα έπιπλα και τα σκεύη ή και το εμπόρευμα του αποχωρούντος φαρμακοποιού ή και να εγκαθίσταται στην θέση του παλαιού φαρμακείου. Ό,τι πληρώνεται είναι μόνο η άδεια.

 

Έτσι όμως η είσοδος στο επάγγελμα των νέων φαρμακοποιών γίνεται υπό τις συνθήκες όχι  περιορισμών που θεσμοθετούνται από λόγους δημόσιου συμφέροντος, αλλά γίνεται υπό   όρους και προϋποθέσεις που επιβάλλονται από ιδιωτικοοικονομικά - συντεχνιακά συμφέροντα. Υπό το κράτος των όρων και των προϋποθέσεων  αυτών   αντί να αντιμετωπισθεί  αποτελεσματικά και δίκαια και με κριτήρια ισότητας η ενδημούσα και στο επάγγελμα  αυτό ανεργία, επιτυγχάνεται να απορροφώνται  στο επάγγελμα, περιορισμένα και επιλεκτικά, μόνον εκείνοι οι νέοι φαρμακοποιοί που διαθέτουν ή αναγκάζονται να διαθέσουν ένα σεβαστό ποσό κεφαλαίου, κεφαλαίου,  το οποίο καταβάλλεται ως τίμημα αγοράς της αδείας με τις εκάστοτε μεθοδεύσεις των εκποιούντων τις άδειές τους προκειμένου να συνταξιοδοτηθούν, και δεν απορροφώνται βέβαια εκείνοι που προεχόντως  έχουν ανάγκη να εργαστούν, δηλαδή οι οικονομικά αδύνατοι. Οι διαπιστώσεις αυτές αν δεν αποτελούν κοινό μυστικό, επιβεβαιώνονται και από τις αγγελίες τέτοιων πωλήσεων φαρμακείων.

 

Είναι περιττό να τονισθεί ότι οι συναλλαγές αυτές της εμπορίας των αδειών  επιβαρύνουν το κόστος της λειτουργίας ενός φαρμακείου και δεν συνάδουν με το καθεστώς του ελευθέρου ανταγωνισμού και της ελεύθερης πρόσβασης στο επάγγελμα των νέων φαρμακοποιών, οι πλειονότητα των οποίων, καίτοι έχει τα νόμιμα προσόντα,  βρίσκει δια παντός κλειστές τις θύρες του επαγγέλματος.

 

Συνεπώς οι νομοθετημένοι γεωγραφικοί και πληθυσμιακοί περιορισμοί στην χορήγηση νέων αδειών, ουσιαστικά και όπως εφαρμόζονται, αντίκεινται στο δικαίωμα εγκατάστασης νέων φαρμακείων. Ανεξαρτήτως όμως αυτού το Συμβούλιο της Επικρατείας εν Ολομελεία έκρινε ότι το πληθυσμιακό κριτήριο που θέτουν οι παραπάνω νόμοι είναι   αντίθετο με το άρθρο 5 του Συντάγματος, που κατοχυρώνει την προσωπική και οικονομική ελευθερία και αντιβαίνει με τη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας.

 

Άλλωστε το προέχον δεν είναι η διατήρηση τέτοιων περιορισμών με οποιαδήποτε μορφή, αλλά προέχον και ανάγκη, υπό τις κρατούσες μάλιστα οικονομικές συνθήκες, είναι η κατοχύρωση της ουσιαστικά ελεύθερης εγκατάστασης νέων φαρμακείων, σε συνδυασμό με την λειτουργία τους υπό συνθήκες υγιούς ανταγωνισμού, ισότητας και ευνομίας.

 

Ο Αιτωλός

ΑΛΛΑ ΣΧΟΛΙΑ

Οικονομία και πολιτισμός

Η οικονομική κρίση, κρίση πολιτισμού;

Η βία, η σύνεση και τα συνθήματα

Ο Κωστής Παλαμάς σήμερα

Η βία και η νομιμοποίησή της

Η Καταστροφή της φύσης

Η βιολογική καλλιέργεια στο Νομό μας

Περί τρομοκρατίας

Η Τριχωνίδα κινδυνεύει

Το Αγρίνιο "μαρτυρική πόλη";

Η προτομή του Χατζόπουλου 

Τι μας ανησυχεί

Η υποβάθμιση του Αχελώου

Η μουσική στα λεωφορεία

Οι μαθητικές παρελάσεις

Οι ήρωες της πικρής πατρίδας

Η μοίρα της Μαρίας Δημάδη

Πανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδος

Ξενόγλωσσες αφίσες

Οι νέοι των Graffiti

Συντήρηση

Προτιμότερος ο κυνισμός

Για την Παλαιστίνη

Εκτροπή και παρεκτραπέντες

Παιδεία

Αγρινιώτικη πρωτιά

Άνετα ασυνεπείς

Η προσέλευση των επισήμων

Οι δημοτικές εκλογές

Η δίκη του Σαντάμ

Ονοματοδοσίες οδών

Παγκοσμιοποίηση

Αξιοποίηση Καπναποθηκών

Τα προεκλογικά

Οι νέοι φεύγουν

Νέες εξορίες

Έγκλημα και τιμωρία

Τα ποδοσφαιρικά

 


Νέα Εποχή 2006  

Πρώτη σελίδα | Μνήμες | Εικόνες | Αξιοθέατα | Γειτονιές