Σημειώσεις και σχόλια ενός Αιτωλού 

                             Ο κ. Βουτσάς και το αίμα

ΒουτσάςΓια την κρίση και την κατάσταση η οποία επικρατεί στην ελληνική κοινωνία μίλησαν στο Αχελώος tv δύο γνωστοί Έλληνες ηθοποιοί, ο Κώστας Βουτσάς και ο Γιώργος Κωνσταντίνου. Οι δύο ηθοποιοί, που βρίσκονταν φέτος (Ιούλιο του 2011) στο Αγρίνιο όπου παρουσιασαν την κωμωδία του Αριστοφάνη «Λυσιστράτη», εξέφρασαν τις ανησυχίες τους για το μέλλον της χώρας και των νέων ανθρώπων που βρίσκονται αυτό τον καιρό σε αδιέξοδο. Σύμφωνα με τα όσα ανέγραψε σχετικά με την συνέντευξη η εφημερίδα των Αθηνών «Πρώτο Θέμα», ο Κώστας Βουτσάς είπε στο Αχελώος tv, μεταξύ άλλων: "Μόνο εάν χυθεί αίμα θα αλλάξει η κατάσταση που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία. Δεν ξέρω εάν κόσμος θα αφήσει την καλοπέραση και τις ανέσεις που διαθέτει για να βγει να αγωνιστεί με ένταση για αυτά που θα έρθουν". Ο κ. Βουτσάς δήλωσε ότι παραμένει κομμουνιστής και σημείωσε ότι το σύστημα δεν κλονίζεται από συγκεντρώσεις αγανακτισμένων και για απόδειξη ανέφερε ότι το μεσοπρόθεσμο πέρασε παρά τις διαμαρτυρίες.

Δεν γνωρίζουμε εάν οι πολιτικές ιδέες του κ. Βουτσά του υπαγορεύουν αυτές τις απόψεις. Όμως στα δημοκρατικά τουλάχιστον πολιτεύματα, όπως τα γνωρίζουμε σήμερα (ως πολιτεύματα ανοχής της ετερότητας), οι πολιτικές μας απόψεις δεν είναι ούτε πρέπει να είναι πηγή ακραίας διακινδύνευσης. Και η θυσία αίματος (ζωής) είναι ακραία διακινδύνευση. Γιατί η ζωή κάθε ατόμου χωριστά είναι "μέγα καλό και πρώτο". Γνωρίζουμε, εξ άλλου, οφείλουμε να γνωρίζουμε, ότι η αλήθεια (και η πολιτική αλήθεια ακόμα περισσότερο) που προσεγγίζουμε μπορεί άλλοτε μεν να είναι έγκυρη άλλoτε όχι.  Δεν είναι όμως ποτέ η απόλυτη και η αδιάψευστη αλήθεια. Σύμφωνα δε με τον γνωστό βιεννέζο φιλόσοφο Καρλ Πόπερ, ο καλύτερος μηχανισμός διόρθωσης των λαθών είναι η κριτική αναζήτηση: Διατυπώνουμε ισχυρισμούς και τους θέτουμε, αφ ενός μεν, στην κρίση των άλλων, αφ  ετέρου δε, τους ελέγχουμε με βάση τα δεδομένα της πραγματικότητας. Και τούτο γιατί έχουμε υπ όψη (οφείλουμε πάντοτε να έχουμε υπ όψη) την ατελή φύση της γνώσης. Γι αυτό πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και στους πολιτικούς ισχυρισμούς που προβάλλουμε. Η κοινωνία μας ας έχει λοιπόν ως όπλο ανατροπών και αλλαγών  τον λόγο και την πένα, όχι το αίμα που δημιουργεί αμετάκλητα – μη αναστρέψιμα γεγονότα και καταστάσεις.

Εξ άλλου, είναι δεδομένο, ότι η «ανοικτή κοινωνία» στην οποία ζούμε, δηλαδή ο πολυπολιτισμικός χαρακτήρας της δυτικής κοινωνίας μας, των ανοιχτών σε ιδέες, σε ανθρώπους, σε τάσεις, σε θρησκείες  και σε πολιτικές συνόρων, καθιστούν συχνά δύσκολη, αν όχι επικίνδυνη, τη ζωή μας. Αλλά τούτο είναι φυσικό και αναπόφευκτο. Οι κίνδυνοι για τον πολίτη δεν πηγάζουν από το φυσικό περιβάλλον, πηγάζουν από το κοινωνικό περιβάλλον, χωρίς το οποίο βέβαια είναι αδύνατη η επιβίωση και η ανάπτυξη. Και το κοινωνικό περιβάλλον σήμερα είναι περισσότερο ευρύ και ανοιχτό όσο δεν ήταν ποτέ άλλοτε. Η συμμετοχή δε στη κοινωνία αυτή (στην οποιαδήποτε κοινωνία) γίνεται με θυσία ενός μέρους της ελευθερίας μας. Και γίνεται για να είμαστε ασφαλείς. Αντίστοιχα για να είμαστε ελεύθεροι θυσιάζουμε ένα μέρος της ασφάλειάς μας.


 
 

Πολιτικά

Επικίνδυνες οξύτητες

Υπέρ του ψεύδους και του ψόγου

Οικονομία και πολιτισμός

Η οικονομική κρίση, κρίση πολιτισμού;

Περί τρομοκρατίας

Η βία, η σύνεση και τα συνθήματα

Η βία και η νομιμοποίησή της

Μικροπολιτικά

Μεμψιμοιρίες

Προτιμότερος ο κυνισμός

Δύναμη ή αδυναμία;

Διαφορές

Πως (δεν) θα ανοίξετε φαρμακείο

Για την Παλαιστίνη

Τα προεκλογικά

Νέες εξορίες

Έγκλημα και τιμωρία

Η δίκη του Σαντάμ

 
  
 
 
  Ο Πολιτισμός 
  
 
 
 Περιβάλλον
 
 
  
 
 
  Τα Πρόσωπα
 
 
  
 
 
  
  
 
 
 

Η Παιδεία

 

Η προτομή του ΧατζόπουλουΠανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδο

Τι μας ανησυχείΞενόγλωσσες αφίσεςΠαιδεία

Αξιοποίηση Καπναποθηκών

 

 
  
 
 
 

Του Δήμου

 

Ο συνήγορος του δημότη

Ονοματοδοσίες οδών

Η προτομή του Χατζόπουλου

Ξενόγλωσσες αφίσες Αξιοποίηση Καπναποθηκών

Εκλογές με ελπίδες

Η μοίρα της Μαρίας Δημάδη

Το Αγρίνιο "μαρτυρική πόλη";

 
  
 
 
 

Της Δικαιοσύνης

 

Συνέπεια

Αυτοκτονία - απάντηση

Τι μας ανησυχεί

Έγκλημα και τιμωρία

Η βία και η νομιμοποίησή της

Περί τρομοκρατίας

Υπέρ του ψεύδους και του ψόγου

Η δίκη του Σαντάμ