Τα γεγονότα είναι σεβαστά. Τα σχόλια ελεύθερα.

Image description goes here Image description goes here Image description goes here

Ιστορικά:

Δάνεια  στη διάρκεια του Αγώνα του 1821


Γράφει ο Θαν. Γιαννακόπουλος, καθηγητής Α.Π.Θ

 

Στο Ναύπλιο τον Φεβρουάριο του 1825 το Βουλευτικόν Σώμα με πρόεδρον  τον Πανούτσο Νοταρά και πρόεδρο του Eκτελεστικού τον Γεώργιο Κουντουριώτη με  γεν. γραμματέα τον Αλεξ. Μαυροκορδάτο ως Προσωρινή Διοίκησις  της Ελλάδος εξέδωσε Νόμο σχετικό με την εξαγωγή ζώων στη διάρκεια  του αγώνος για την εθνική παλιγεννεσία.  Είναι αξιοσημείωτος η λεπτομερής περιγραφή των ειδών των ζώων καθώς και των δασμών ανά είδος, όταν πρόκειται για εξαγωγή.  Η εξαγωγή θα γινόταν εφόσον δίνονταν η σχετική άδεια από τους κατά τόπους επαρχεία ,και  κρίνοντανταν αναγκαία για τις ανάγκες της διατροφής των αγωνιστών, του πληθυσμού καθώς και των ζώων. Ο νόμος  που καταχωρήθηκε στον Κώδικα των Νόμων  θεσπίσθηκε σε μια κρίσιμη εποχή για τον αγώνα. Πέρασαν 5 περίπου χρόνια αγώνα για  την ανεξαρτησία και όπως ήταν επόμενο  στα περιορισμένα όρια του τότε ελεύθερου κράτους οι διατροφικοί πόροι  είχαν λιγοστέψει ή  μάλλον  στερέψει όπως προκύπτει από τις επιστολές και τα απομνημονεύματα των αγωνιστών. Από το 1823 (12 Απριλίου) η έκθεση της δωδεκαμελούς επιτροπής, που είχε ορίσει η Β' Εθνοσυνέλευση για να συντάξει ένα πρόχειρο προϋπολογισμό του επαναστατημένου Έθνους δεν άφηνε κανένα περιθώριο για την κρισιμότητα της κατάστασης: Τα έξοδα του πρώτου εξαμήνου του 1823, θα ανέρχονταν σε 38 εκατομμύρια γρόσια και τα έσοδα μόλις  σε 12 εκατομμύρια γρόσια. Η φορολογία, οι τελωνειακοί δασμοί, οι λείες, τα λάφυρα, τα λύτρα, ο εσωτερικός δανεισμός, οι εισφορές ντόπιων και φιλελλήνων, δεν ήταν ικανές να ισοσκελίσουν τον προϋπολογισμό. Η έκθεση της Επιτροπής κατέληγε με την προτροπή να γίνεται καλύτερη διαχείριση του δημόσιου χρήματος από τους τοπικούς άρχοντες και την ανάγκη να αναζητηθούν νέοι πόροι. Η ανάγκη εξωτερικού δανεισμού ήταν πλέον μονόδρομος. ¨Εσι άρχισε, από το 1824 ο εξωτερικός δανεισμός. Στις 26 Ιανουαρίου 1824, ο Ιωάννης Ορλάνδος και ο Ανδρέας Λουριώτης έφθασαν (με δανεικά από τον Λόρδο Βύρων) στην Αγγλική πρωτεύουσα και ύστερα από διαπραγματεύσεις, στις οποίες πήραν μέρος και μέλη του Φιλελληνικού Κομιτάτου, συνομολόγησαν ένα δάνειο 800.000 λιρών με τον οίκο Λόφναν (9 Φεβρουαρίου 1824). Το δάνειο είχε τόκο 5%, προμήθεια 3%, ασφάλιστρα 1,5% και περίοδο αποπληρωμής 36 χρόνια. Ως εγγύηση για την αποπληρωμή του δανείου τέθηκαν από ελληνικής πλευράς τα δημόσια κτήματα και όλα τα δημόσια έσοδα. Όμως, το ποσό που έφθασε στην επαναστατική διοίκηση στην Ελάδα, ήταν μόλις 298.000 λίρες, αφού το παραχωρούμενο δάνειο είχε οριστεί στο 59% του ονομαστικού (472.000 λίρες) και από αυτό παρακρατήθηκαν 80.000 ως προκαταβολή τόκων δύο ετών, 16.000 για χρεολύσια, 2.000 ως προμήθεια και άλλες δαπάνες. Σύμφωνα με τη δανειακή σύμβαση, το ποσό θα αποστέλλονταν στις Τράπεζες Λογοθέτη και Βαρφ, που έδρευαν στην αγγλοκρατούμενη   τότε Ζάκυνθο και θα παραδίδονταν τμηματικά στην ελληνική κυβέρνηση, ύστερα από έγκριση της επιτροπής που την αποτελούσαν ο Λόρδος Βύρων, ο συνταγματάρχης Στάνχοπ και ο Λάζαρος Κουντουριώτης. Το 1824  έγινε νέος δανεισμός και νέες σπατάλες των δανείων ακόμη και για τις ανάγκες των εμφυλίων συγκρούσεων. Οι λαφυραγωγούμενοι Τούρκοι εξέλιπαν και όσα χρήματα συγκεντρώνονταν πήγαινα προς όφελος των ισχυρών κοτζαμπάσηδων  του τόπου .Τα χρήματα δεν επαρκούσαν ούτε για τα ολιγοδάπανα στρατεύματα για μικρές εκστρατείες .Η κατάσταση στην τότε επικράτεια, που ακόμη πολεμούσε ήταν ελεεινή  (ποντίκια, γάτες και κάθε είδος ζωντανό φαγώθηκε στο πολιορκημένο Μεσολόγγι),έτσι εξαναγκάσθηκαν  τα σώματα που ασκούσαν την τότε διοίκηση να θεσπίσουν  τον νόμο που δίνεται σε ομοιότυπο  όπως υπάρχει στα Γενικά Αρχεία του Κράτους.

http://arxeiomnimon.gak.gr/storage/files/image/cache/image/fdf453dde5d26c3f/1930008.w.1200.jpg